Maar dat lukte niet altijd. .
Kousenbanden moesten letterlijk kousen ophouden, en dat de bruidegom er eentje toonde diende aanvankelijk als bewijs voor zijn echtelijke consumptie.
Totdien overheerste het verstandshuwelijk, in het Engels nog zakelijker 'marriage of convenience' (gemakshuwelijk) geheten. .De bruidegom meldt zich daartoe met een bruidsboeket in de hand bij het huis van zijn bruid en krijgt de deur in zijn gezicht gesmeten: hij moet eerst een symbolisch bedrag betalen.Eerst werd het paar omgeven door zittende vrouwelijke verwanten; later vervulden de wederzijdse ouders die rol.Voor het huwelijk van haar oudste dochter in 1858 gingen de hofkoks daarom de hoogte in: een gevaarte met drie etages, een zogenaamde plateau-taart.Deze werd geformeerd op het kerkplein en had voor katholieken en protestanten een ander draaiboek. .



Weliswaar kende de aristocratie kookboek maken voor de juf al in de achttiende eeuw het verschijnsel 'in stilte trouwen waarbij bruid en bruidegom alleen en in doordeweekse kleren naar de kerk gingen, maar de burgerij verfoeide dit.
Dit meisje draagt de kousenband rechts, wat correct is, al bestaan er voorstanders van links, omdat die kant dichterbij het hart zit.
De, steps Girls Collectie is een collectie met moeder en dochter kleding zodat je gezellig kan twinnen met je kleine of grote meid.
Er was niet én huis op het eiland, schrijft hij, waar geen raam open of uitgebroken was, zodat 's nachts een jongeman naar binnen kon klimmen om bij een meisje in de bedstede te kruipen en boven op de dekens een praatje te maken tot.
Het gezegde 'Twee geloven op een kussen, daar ligt de duivel tussen' veranderde op deze manier algauw van een waarschuwing in een voorspelling.Uit het Engeland van Queen Victoria stamt tevens de folklore rondom het bruidsboeket: de bruid die op enig moment dat bloemstukje over haar rechterschouder tussen ongetrouwde meisjes werpt, waarna de vangster als volgende bruid te boek staat.Maar ook de plechtstatigheid van een burgerlijke bruiloft is gaandeweg verminderd.Illustratie bij een toneelstuk over een 17e eeuws doopsgezind milieu.Die kandidaten doopten de avond 'billenavond naar de Bullekerk die aan de Westzijde lag, maar ook naar het lichaamsdeel dat hun handtastelijkheden opriep. .Want hoe krankzinnig het ook klinkt: in hun erotische fantasieën verouderen mensen nooit, een stille wenk van Moeder Natuur dat het leven niet al te lang hoort te duren.